Vandaag was weer zo'n dag. Nauwelijks van de plaats komen, alleen de ruimte uit voor koffie en lunch en toch heel veel meemaken.
De bedoeling was om samen met acht anderen de competenties van werknemers van een bedrijf in beeld te brengen. De persoon staat voor ons in de ruimte en wij in een halve cirkel ervoor. Op een teken gaan we een plek zoeken bij die persoon.Of niet. Wij representeren zijn competenties. Welke is voor ons representanten onbekend. Met een cijfer gestickerd lopen we op de persoon af. Nu eens snel en doelgericht dan weer langzaam, aarzelend en voorzichtig om ergens ineens stil te blijven staan. Met een sticker op mijn bruine vestje ben ik steeds op een plek gaan staan en dan gebeurde het. De ene keer voelde ik mij sterk en had ik overzicht de andere keer stond ik met een stijf linkerbeen of kreeg ik pijn in mijn armen en schouders. Verdriet, blij of een ander gevoel kan ineens opkomen. Degene die de opstelling begeleidt komt de representanten bevragen. Je kraamt er dan uit wat in je opkomt en wat je in je lichaam voelt. Dat wordt dan vertaalt in een verslag ten behoeve van de werknemer en de coaching die altijd op zo'n dag volgt.
Fascinerend voor de werknemer en fascinerend voor de representant die in een korte periode door heel veel wisselende gevoelens heen gaat.
Fascinerend omdat wat je in eerste instantie dacht over iemand heel anders kan uitpakken als je daadwerkelijk op hem of haar afstapt.
''Nee wij hebben geen zesde zintuig of opleiding gehad.''
Iedereen kan het die durft te voelen wat hij voelt.
dinsdag 11 maart 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

1 opmerking:
durf te voelen wat je voelt!
Een reactie posten