Samba

Buiten raast de herfst door de tuin. De regen klettert tegen de ruiten en ik zit zwetend en uitgeblust op mijn bureaustoel.Mijn wollen vest ligt in een hoek van het kamertje.
"Heleen dat was de Samba! Ik zal hem nu een keer alleen voor jou dansen."
Weer zet ik:River deep mountain high, op. Het volume op volle kracht.
Is dat de Samba dans? Ik twijfel maar spreek het niet uit. Het zou wat mij betreft best kunnen. Ze danst en swingt door de kamer of het niets is. Ik kan slechts bewonderend kijken naar iemand die zich helemaal geeft, die haar dikke billen schudt en laat trillen op het geroffel van de trommel.
"Vrolijkheid en snelheid dat is de Samba, Heleen! En jij kunt dat ook."
Ik heb nog nooit in mijn leven zoveel positieve bekrachtiging gehad van iemand die mij iets wil leren. (en al zeker niet van een leerling).
Ik word er blij van.
Zelf geniet ik steeds meer van mijn wekelijkse dansles.
Daar heb ik haar voor nodig gehad.

De dans

"Heleen ik ga aan jouw uitstraling werken. Meer sexy." Haar hand draait langzaam en sierlijk voor mijn gezicht omlaag. "Moet dat dan? Vind jij mij niet sexy genoeg?" Is mijn reactie. "Nee en dan wil jouw man niet met jou zoenen en dan...." Haar stem daalt en wordt traag.. "dan gaat hij misschien wel van je scheiden!"
Ik ben om. Daar moet deze herfst aan gewerkt worden. Scheiden is geen optie.
Onze wekelijkse les hebben we net weer afgesloten met een dansles van haar aan mij.
Ik weet nu hoe ik heel verleidelijk moet kijken en bewegen. Dat laatste viel nog niet mee. Bewegen en sexy erbij kijken is zeker nog een brug te ver voor mij.Maar er is hoop.
De volgende dansles zal bestaan uit een zwoel lied en een dito dans.
Eerlijk is eerlijk, zij kan het wel allemaal tegelijk.

Tafeltje dek je

"Oma vertel je dan morgen verder?" Vanuit haar logeerbed kijkt ze mij met vermoeide slaperige ogen aan. "Het verhaal is al uit,"zeg ik." Nee, jij moet ook voorlezen hoe het verder gaat met die tafel en die ezel!"Het verhaal is uitgelezen maar ik kan je nu nog wel vertellen hoe het verder gaat." Ze komt vanonder haar dekbed omhoog.
Tafeltje dek je! Friet en kroketten, mayonaise en tomatenketchup, kippensoep, ijs en chocola en dan ook nog pasteitjes!Alles kwam op dat oude houten tafeltje. Haar ogen schitteren nu en haar wangen gaan ervan gloeien.Ezeltje strek je! Al het goud rolt de kamer in. Ze zit in haar muizenpyjama rechtop in bed.Iedereen heeft goud gekregen.Het is een groot feest op deze zaterdagavond in bed. Gelukkig zijn wij niet bang voor dieven want we hebben ook nog:knuppel uit de zak.
En morgen dan zeggen we weer:tafeltje dek je en ezeltje strek je...
en dan weer
en weer.
Heel tevreden gaat ze slapen.

Plek

"Een mooie, grote, romantische man met lichte, bruine, korte haren en donkerbruine ogen..." Met een grote glimlach vertelt de puber mij haar ideaal. "Nee, ik ben geen puber," zegt ze hoofdschuddend. Maar wat dan wel? We besluiten dat zij een jongedame van 17 jaar is en dat is ook zo. Met haar grote roze oorbellen zit ze voor mij.De donkere haren zitten met flinke roze spelden vastgestoken. Haar rood gelakte nageltjes zijn met glitter versierd.
Vandaag zoeken wij mannen. Mannen van allerlei leeftijden knippen wij uit en leggen ze generatie bij generatie op een groot vel karton. Dat blijkt nog een lastige klus te zijn. Geen wonder dat je op alle mannen verliefd bent.Er is geen onderscheid in leeftijd. Alleen de kleine jongetjes die vallen er direct buiten.Dat is duidelijk.
Nu de rest nog. Wie hoort waar? Elke man met een glimlach wordt getrakteerd op een grote smile van haar. Daarna weet ze echt niet meer wat zijn plek is.
Laat staan dat ze de hare weet.

Leerlingbegeleiding

"Heleen ssssssssst... Adem langzaam uit...Let goed op mij.Luister naar mij."
Mijn dans juf kijkt mij daarbij vriendelijk maar onverbiddelijk aan."Kijk Heleen jij moet meer met gevoel, meer vanuit je hart dansen." Ondertussen duwt ze mijn hoofd opzij in de juiste danshouding. Braaf doe ik wat zij aangeeft. Ik kopieer haar,wetende dat dat de bedoeling zal zijn. En dat valt al niet mee voor een dans-beet zoals ik.
"Je moet ademen. Voel, voel de geest in je handen." Ik dans en draai door mijn negen vierkante meter alsof het een balzaal is. Het valt mij op dat ik altijd de rondjes moet draaien. Ik draai naar rechts en naar links onder haar opgeheven arm door.Keus hierin heb ik niet. Totdat ik langzaam en diep ruglinks op haar arm moet hangen. Dat is de limit. Ik zal op mijn leeftijd nog een rug breken tijdens mijn leerlingbegeleiding lessen. Wij sluiten samen langzaam onze wekelijkse dans af en hiermee ook mijn les.
"Heleen, je kunt het.
Je moet het gewoon doen," zijn haar wijze woorden voordat ze naar huis gaat met haar schooltas op haar rug.
Bij de tuindeur draait ze zich nog een keer om. "Gewoon doen Heleen!"

Van generatie op generatie.

"Oma nu moet je even wapperen met je handen, kijk zo." Kleindochter wappert voor en ik wapper braaf na met mijn verse knalrode vingernagels. "Nu ga ik je tenen ook doen!" Ik steek gehoorzaam direct een voet omhoog uit het warme schuimbad. Met veel aandacht wordt nu de rode zeepverf op mijn tenen aangebracht. De nagelrandjes bij het teenvel wrijft ze met een vingertje heel voorzichtig schoon om de verse lak niet te beschadigen.Daar zit ik dan met mijn handen en voeten boven het badwater.Kleindochter als een volleerde schoonheidsspecialiste erbij. "Maar ik word later dokter hoor oma, dierendokter." Dat kan, verzeker ik haar. En denk eraan hoe handig het is als je deze schoonheidsbehandeling al jong geleerd hebt.
Haar moeder heeft een rode teennagel.
Deze ochtend als ik een nieuwe goudbruine glinster laag aanbreng op mijn tenen, denk ik aan haar lak-aanpak. Nu kijken tien keurig gelakte nagels in mijn slippers mij aan, nagels zonder lelijke knoeiranden.

Mijn papa is kleiner geworden

"Mijn papa is een beetje kleiner geworden." Hoor ik vanuit het kinderzitje achter in onze auto.
"Mijn papa is een klein beetje kleiner geworden want hij is wat gesmolten in de zon."
Zij zijn net enkele dagen terug in het land na een weekje Portugal.
"Papa is verbrand in de zon."

Jongetje van tachtig plus

"Goeiemorgen!"zegt hij vrolijk tegen mij. Ik sta bij de sinaasappelen en mandarijnen van AH en mijn leerlinge draait de etiketten van de potten met erwten en worteltjes naar voren in het rek.Gewapend met een grote plastic tas loopt de bejaarde man met glinsterende oogjes op mij af.De zon schijnt eindelijk weer en hij heeft zin in een gesprek.
Al snel gaat het over het doodschieten van duiven. "Zo gauw ze jongen hebben, geeft hij mij zijn geheim prijs, schiet je een duifje dood met de buks.Als je dat doet komen ze niet meer terug. Andere oplossingen zijn er niet en komen die duiven elk jaar weer terug om je hele terras vol te schijten.Ja, zie je schijten mogen ze van mij overal, mij maakt dat niet uit, maar niet op mijn terras. Ik moet het steeds schoonmaken.
Als kind had ik ook al een buksje. Ik heb hem nog. Een grote en een kleine!" Met zijn handen geeft hij de lengte weer.De boodschappentas bungelt er wat ongemakkelijk bij. Hij is trots op zijn geweertjes. Hij is er ook voorzichtig mee. Zijn lesjes in het leven zijn geleerd. Vroeger zag hij door het w.c. raampje van de buren een peertje bungelen en dat schoot hij er dan weleens af. Wel zo dat hij buurman niet raakte. Nu schiet hij slechts op jonge duifjes. Ik durf ook niet met mijn windbuks op straat te lopen want dan pakken ze hem zo van mij af. Dat doe ik niet.
Alsof hij denkt dat ook ik deze plannen koester buigt hij zich naar mij toe
en geeft nog een wijze raad: "Kraaien daar moet je voor oppassen want die komen met een stuk of vijf op je af en die kunnen aanvallen.

Ik verstop mij dan gauw achter een deur.

Kan jij opa door het bad slepen?

"Oma ben jij zo sterk dat jij opa door het bad kan slepen?"
Ik ben heel erg sterk en kan mijn papa zo door het bad slepen," komt er direct trots achteraan.
We komen net samen uit een schuimend kleurig bad en zijn allebei in een grote baddoek gewikkeld.
"Waar sleep jij papa door het bad?" vraag ik neutraal.
"Ik trek hem aan zijn armen door het zwembad heen, zo sterk ben ik!"

Slimmer dan oma.

Oma, Niels Holgerson is zelfs slimmer dan jou!
Hij kan praten met ganzen, merels en herten.
Hij kan ze ook verstaan!! Zegt ze heel nadrukkelijk.
Tja.
Daar heeft deze oma niet van terug.

De worm

"Oma weet jij wat ik in Amsterdam zag?" Kleindochter nog in pyjama in kinderstoel kijkt mij daarbij heel spannend aan. Amsterdam... vast niet veel goeds hoor ik opa al denken.
"Een worm!!!"
De klanken rollen rond, met nadruk uit haar mond. "En weet je oma, hij was glitter glanzend rose...." verzucht ze.

A H

'Hij mag op feestjes van ons absoluut niet meer over Albert Heijn praten,'zegt zijn moeder tegen ons in de AH kantine .Wij kijken naar haar zoon. Een boom van een vent die onder onze ogen net een half bruin brood met magere kaas naar binnen aan het werken is."Wij willen het niet meer horen!!! De hele avond heeft hij het hoogste woord en dan alleen maar over AH." zegt moeder. De breed geschouderde jongeman zelf, hapt glimlachend in een driedubbele kaasboterham. Gelukkig kwam moeder vandaag vroeg naar haar zoon. Zeker tien keer had hij al tegen zijn collega's gezegd dat zijn moeder zou komen en zeker meer dan tien keer was hij even gaan kijken of ze er al was. "Mijn moeder en ik, wij hebben een heeeele speciale band.Ik woon niet meer thuis maar in een andere plaats in een begeleid-wonen-huis met zeven anderen.Dat is maar goed ook, goed voor ons allebei," zegt hij met veel zelf- en familie kennis. "Trouwens,vervolgt moeder en zij kijkt daarbij haar zoon van 1.90 m.aan, wij hebben ook heel duidelijk met hem afgesproken dat wij niet meer bij elke AH stoppen die wij tegenkomen omdat hij even binnen wil kijken of daar alles netjes in de rekken staat." Zoon trekt heel langzaam en aandachtig het korstje, in een lange sliert, van zijn laatste plakje kaas af(halve brood is al op)en luistert wat beschaamd als zijn moeder uitlegt wat de directe oorzaak is van het stoppen van de AH visites. "Dat doen we dus ook niet meer sinds hij een boze mail heeft gestuurd naar de AH in mijn woonplaats omdat er iets niet helemaal tiptop in de winkelrekken stond.