Morgen is het Kerstmis

Bij AH worden de laatste feestelijke boodschappen gedaan.Op het kerkhof worden nog plantjes verwijderd en kerststukjes op de graven gezet.
"Mijn jongens zouden morgen ook bij het kerstdiner moeten zijn..."Groot verdriet staat gebeiteld op het gezicht van de moeder voor me.
Een dikke glanzend blauwe kaars brandt in de lantaren op het graf van mijn ouders. Ik lees hun namen en kijk kritisch naar de plantjes vooraan in het vak. Het is goed zo. Dan loop ik met de fiets aan de hand naar dat andere graf.
Er brandt een zelfde blauwe kaars in de lantaren op het gladgestreken heuveltje aarde.
Er is geen naam. Wel een plant.Ook nog iets, dat op een bosje bloemen lijkt, is recht in de zandheuvel gestoken.
Maar ik zie geen naam.

Een vrouw met een mand aan haar arm komt mij alweer voorbij.:"Ik moet hier op veel plekken zijn," verontschuldigt ze zich gehaast.
Ik kijk naar een graf en zie de kleuren van de mozaïeksteentjes wat afbladderen. De naam is nog te lezen.
Een jonge man is hier begraven en ik denk aan de uren dat ik vroeger op hem gepast heb.