Kniend

"O hoi, ik wilde even weten of jullie thuis zijn dan komen wij koffie drinken, " hoor ik op deze zonnige zondagochtend door de telefoon. "Ja hoor maar wij willen nog gaan fietsen.'' ''Wij ook, zegt mijn vriendin, maar ik moet eerst nog naar het ziekenhuis. De hond heeft in mijn bovenbeen gebeten, best diep. Eerst heeft hij flink in de kop en de kont van een kniend zitten knagen. Maarrrr wij komen eraan en blijven niet lang want wij willen ook fietsen.''

Onder de rok, op haar bovenbeen zit een vierkant wit gaas met een rode vlek. Ze legt een boek en wat artikelen over rituelen, afscheid nemen en uitvaart op tafel. Daar hebben we het over tijdens de koffie.

De vriendin staat op want ze moet antibiotica pillen gaan halen bij de apotheek. "Van zo'n kniend zoude nog iets kriegen...''

Een zoetje aub

''Nee, Doortje bedoel ik, Doortje die bij ons in huis woont. Ja, zij ook hoor. Zij gaat ook naar de fysiotherapeut. Met een winkelwagen rijd ik de kletsende bejaarde dames op het bankje in de AH, voorbij. Zij zijn druk aan de praat dus zien ze mijn automatische knikje helemaal niet. De tweede keer reageren ze ook niet op mijn kleine groetje. Het houten bankje zit propvol met deze twee dames. Voor hun staan de tassen en een rollator.
Een winkelmeisje heeft het koffiezetapparaat geopend en doet er nieuwe koffie in. Ze maakt de boel rondom met een doekje schoon. Dikke brokken Luikse wafels liggen op een plastic bord ernaast.
"Melk en suiker?'' vraagt ze als ze zich omdraait.

De zaterdagmiddag klanten met volle winkelwagens, gaan aan het bankje voorbij.
Buiten schijnt de zon die zich deze zomer nauwelijks heeft laten zien.
''Melk graag maar geen suiker erin
...wel een zoetje alstublieft." bestellen de dames.

Belgen in de zomer

Sssssssssst de kersen rijpen!!!! Een meters lang bord met deze tekst hangt aan het hek van de boomgaard.Ik zie bomen met haarnetjes als ik door de struiken gluur. Het komt wel goed met die Belgische kersen als de zon tenminste eindelijk doet wat hij zou moeten doen deze zomer.

Nog na genietend van de fietstocht, zit ik in de zomerzon tussen de kleurrijke bloemen op een bankje in een Begijnen hof.Een echtpaar slentert er ook wat rond.
"Wat veel bloemen!" zegt de vrouw en wijst naar de rijkelijk bloeiende bloemen in het hofje.
"Dat is toch niet mooi.Wat veel bloemen! Wat veel! Een paar gras perk-skes zou toch veel mooier zijn." Ze schudt afkeurend haar hoofd. ''Maar ja misschien brengen ze wat op!"
Ze draait zich om en zoekt de poort om het hof te verlaten.
De man sjokt achter haar aan.


Waarom angst hebben voor de toekomst? Was het verleden dan zo mooi?
lees ik verderop in de stad op een buitenmuur.

En:
-Word bokser dan heb je meer kans op slagen.
-Drinken halveert je leven maar je ziet dubbel zo veel.

Behalve mooie teksten en lekker bier brouwen, zijn de Belgen ook nog goed in koken en bakken.
Bij het woord broodpudding kreeg ik een sladderig visioen.
Een heerlijk stuk gebak, mooi opgediend in een kloostertuin
met een groot grasveld, was de realiteit.