Deur dicht

Het laatste druifje heeft hij net op.
Nieuwsgierig keek hij daarna even mijn kamer in.
Nu is de deur dicht en blaast mijn kacheltje dure warmte.

Wijze lessen

Wat wij kunnen leren van mensen
met een Downsyndroom

Stralen zonder '' reden''.

Slechts één ding tegelijk doen,
eten als we eten,de jas aandoen als wij de jas aandoen...

langzaam en met alle aandacht.

Leven in het nu.

Volop genieten van muziek en/of dans.

Je intuïtie gebruiken.

Onvoorwaardelijk zijn in omgang met een ander.

Last but not least:
Geloven in jezelf.

Een nieuwe verwante...

"Ik durf niet!" schreeuwt een zesjarig meisje in een driekwart bontjasje, bovenaan de brede trap bij busstation Dukenburg. "Ik durf niet!" huilt ze.
"Kom maar," roept een vrouw.
"Kom, kom nu!" De vrouw loopt met gehaaste stappen steeds verder van haar weg, naar het plein met de wachtende bussen.
Het meisje lijkt bevroren en staart omlaag. De vier stoere mannen die op de bovenste tree zitten, keuvelen zonder op of om te kijken.
"Ik durref nie-iet...!"
"Kom nu maar," schreeuwt de vrouw die inmiddels bijna bij de bushalte is. Het -ik durf niet- rolt harder en wanhopiger over de brede hoge trap.
Het kind staat stokstijf.
Inmiddels ben ik bovenaan de trap gekomen en pak het meisje vast. Ik keer haar zwijgend een kwartslag om en duw haar dan richting een dubbele trapleuning. "Pak de onderste maar."
Dan loop ik door naar het winkelcentrum. Het is stil achter mij.
In mijn hoofd gonst het begeleidingsgesprek nog na waar ik net vandaan kom.
Ik voel mij met dit meisje verwant.

Vondsten vertellen

Prehistorie en archeologen daar bogen mijn leerling en ik ons gisteravond over. Geschiedenis die verteld wordt door vondsten.

Er ligt een klein rose schaartje op het pad tussen de herfstbladeren in de tuin. Kleindochter knipte enkele weken geleden de bloemknoppen af. In al haar enthousiasme is dat schaartje daar terecht gekomen.

Op het graf van onze ouders staat een zwarte lantaarn met een brandende paarse kaars. Oranje bloemen bloeien en groeien weelderig over de grafsteen en het pad. Ik graaf diep in mijn geheugen over de herkomst van die plant maar vind het antwoord niet.
Een eindje verderop staat nog zo'n lantaarn met brandende paarse kaars op een graf. De grafsteen ontbreekt hier en ook een naam.
Planten groeien over de bult zand. Zelfs aan de rand van het kerkhof bij het struikgewas zijn onlangs rode planten gepoot. Zij staan nu nog in het gareel maar beloven straks, met Allerzielen, een mooie rode bloemenpracht te zijn.

javascript:void(0)