Waarom

Ik zag het nog net toen ik mijn werkkamer weer binnenkwam.
Snel ging ze, mijn Downleerling van achttien, achter de computer zitten en typt zwijgend haar tekst verder.
Dat snelle gedrag ken ik. De laatste keer in zo'n situatie stonden erin eens twee kopjes thee op het bureau en typte ze ook ijverig. Deze keer geen thee.
Mijn ogen speurden het kantoor door en zagen kleine rookwolkjes op de boekenplank.De bladrand van mijn aantekeningen lag er te smeulen op het hout.Een afgebrande lucifer op de plank erboven. Zij "wist" van niets.
Na de volgende en derde keer besloot ik om haar niet meer even alleen te laten.
Ze heeft ook dan de thee voor ons twee ingeschonken en er ligt een minuscuul chocolade koekje naast. Ik neem vast voorzichtig een slokje van de warme thee.
Zij wacht en reageert niet.
Ik wel.
'Gatver.'
Het flesje lavendel staat niet meer op de oorspronkelijke plaats.
De actie is gericht op mij.
Het waarom heb ik nooit kunnen achterhalen.