Opeens gaat de deur open en brengt mijn echtgenoot met witte sokken in zijn sloffen, een rood wijntje. Hij moet daarvoor in het pikdonker door de stromende regen. Met een schok van verbazing kijk ik hem aan. ''Al thuis van Moeder bezoek?" vraag ik dom.
Helemaal verzonken was ik in mijn plannen die ik secuur, gekleurd en versierd in een mindmap mep. Boudewijn de Groot zingt ondertussen hard door ''het Hok'': ik houd de wereld in mijn hand....
Nou dat was ik nu net helemaal niet meer van plan. Vanochtend dacht ik bij het opstaan: ben heel benieuwd wat deze dag me brengt. Hij bracht van alles. Een hele lange wandeling langs een meer, een overtocht op een pontje, koffie bij een onbekende in een ander dorp, en telefonisch inzicht in mijn financiën door een instantie. Die instantie liet mij zien, horen, dat ik uiteindelijk echt niet veel in mijn hand zou houden en zeker geen wereld. Eventjes dacht ik na .
Toen besloot ik me voortaan aan het plan van deze mooie ochtend te houden.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten