Busavontuurtje

''Ik vertrek niet voordat degene zich meldt die het gedaan heeft!'' riep de chauffeur vastberaden door een propvolle bus over de hoofden heen. Verwonderd en wat verontrust draaide ik mij eens om in het gangpad en keek ook naar de achterste contreien, net als de chauffeur. Ook daar zat het vol maar er kwamen geen alarmerende geluiden en beelden vandaan. Er ontstond onrust voorin. Een mevrouw stond al op en verliet de bus. Dank je, dacht ik stilletjes en ging snel zitten voor zij terug zou komen. ''Opgestaan plaats vergaan,'' zei ik tegen mijn nieuwe buurman. ''Er heeft iemand buiten op het knopje geduwd toen de chauffeur de bus gesloten had." De chauffeur had even zijn rijtuig verlaten alvorens hij weer mensen ging laden en vervoeren. Iemand had dat gewaagd en hij was daarom vast van plan om ons te laten zitten totdat die Busopener opgestapt zou zijn. ''We vertrekken niet en wachten op degene die het gedaan heeft!" herhaalde de man en ging recht vooruit zitten kijken over zijn grote stuur. Mijn nieuwsgierigheid naar het vervolg was gewekt. Meerdere mensen verlieten de bus."We wachten al negen minuten," zei mijn buurman. Een onverwacht busavontuurtje, dacht ik. Plots liep er een stoer jong meisje met een opvallend piekerig kapsel van achteren naar voren en zei: ''oke ik heb het gedaan en zal de bus nu verlaten.'' Ze stapte uit en ik zag haar in de bus naast ons weer instappen. De buschauffeur startte en scheurde weg. Hij had wat in te halen. "Zij was het niet,'' zei mijn buurman.