Samba

Buiten raast de herfst door de tuin. De regen klettert tegen de ruiten en ik zit zwetend en uitgeblust op mijn bureaustoel.Mijn wollen vest ligt in een hoek van het kamertje.
"Heleen dat was de Samba! Ik zal hem nu een keer alleen voor jou dansen."
Weer zet ik:River deep mountain high, op. Het volume op volle kracht.
Is dat de Samba dans? Ik twijfel maar spreek het niet uit. Het zou wat mij betreft best kunnen. Ze danst en swingt door de kamer of het niets is. Ik kan slechts bewonderend kijken naar iemand die zich helemaal geeft, die haar dikke billen schudt en laat trillen op het geroffel van de trommel.
"Vrolijkheid en snelheid dat is de Samba, Heleen! En jij kunt dat ook."
Ik heb nog nooit in mijn leven zoveel positieve bekrachtiging gehad van iemand die mij iets wil leren. (en al zeker niet van een leerling).
Ik word er blij van.
Zelf geniet ik steeds meer van mijn wekelijkse dansles.
Daar heb ik haar voor nodig gehad.