maandag 19 juli 2010

Familie

Overal zouden ze kunnen zitten. Ik kijk voorzichtig om mij heen. Ik scan de hele kerk rond en bestudeer zij-en achterkanten van hoofden. Een enkele keer meen ik familietrekken te herkennen in de donkere ogen of de vorm van de neus, van het gelaat.
Het voelt fijn om erbij te zijn. "Te Lourdes op de bergen..." speelt het orgel in de kerk en onder het 'ave, ave Maria...' door een luid scanderende menigte wordt tante in haar kist trots de kerk uitgedragen. Pastoor gaat enthousiast zingend voorop.
Bij het kopje koffie en het broodje kaas ontmoet ik onbekende- en bekende verwanten met wie ik op golven door de tijd van mijn en hun leven ga.
Tante kijkt glimlachend omringd door brandende kaarsjes, vanaf de toog toe. Een duistere blik in mijn richting dreigt mijn warme bad te koelen. Ik neem een sneetje kluntjes mik. Ik slik. Warme druppels rollen over mijn wangen. Ik neem nog een snee suikerbrood. Net als vroeger bij het feest van de dorpskermis. Het smaakt zoet.
Als ik de tafels rondkijk zie ik alle gezichten en hoor hun stemmen.
Hier kom ik vandaan en het is goed, flitst het door mijn hoofd.