"De deur uit en dan rechts en daarna direct links," zei de boekhandelaar van de tweedehands boeken. Of zei hij het andersom? Ik zocht een groene Amsterdammer. "Daar loopt iemand die ik ken..." hoor ik enthousiast voor me. Een dame met zonnebril fietst blij op mij af. Ik sta perplex. Vanochtend had ik al een onrustig gevoel en was eerder naar mijn afspraak afgereisd dan de bedoeling was. Zou zij in Nederland,Roermond,zijn?dacht ik regelmatig.
Dolend door de stad bekeek ik de huizen om te zien of ik het hare nog zou herkennen en dan...ineens.Zij was op sigaretten uit en ik op die groene Amsterdammer.Daar stonden ineens twee verbaasde Helenen midden op de markt in het zonnetje. Zij was enkele dagen geleden totaal onverwacht uit Malta, waar zij ook woont,vertrokken naar Roermond.
Alsof het mijn gewoonte is, spring ik achterop de fiets en eten we in haar keuken,een kom zelfgemaakte paprika soep met velletjes.
De boekhandelaar die de groene Amsterdammer verkoopt woont een eind verderop. Wij lopen erheen. Ik koop het tijdschrift en zij bestelt Dola. We drinken koffie op een terrasje en praten, en praten enkele jaren bij.
zaterdag 28 juni 2008
dinsdag 10 juni 2008
Keuzes maken
'Ik moet eens met jouw praten over keuzes maken, zegt mama.'
'Wat bedoel je?'
'Nou met wie je omgaat en over meedoen in gedrag en zo.' 'Heb jij daar een vraag over of een probleem mee?' 'Nee!' Dan zet het pubermeisje, op mijn verzoek, vier houten poppetjes neer op tafel. Ze stellen haarzelf en haar drie vriendinnen voor. Ze staan keurig naast elkaar en op volgorde van leeftijd, blijkt bij navragen. Zelf staat ze er stralend naar te kijken. Ja het zijn leuke meiden en wij hebben heel veel lol. Lachen en praten(te)veel in de klas.
De meisjes die er absoluut niet bij horen haalt ze met moeite uit de mand en zet ze snel en zonder aandacht een heel eind achter het vriendinnenstel. Jullie horen er niet bij en jullie zijn minder zijn woorden die ze zonder haperingen vlot kan uitspreken. "Ze horen er ook niet bij, zij zijn gewoon niet leuk, stom.' Na de mededeling dat ze in ieder geval wel bij de klas horen mag er eindelijk een pop een klein eindje vooruitschuiven op tafel. Maar nog ver achter de vriendinnenlinie laat ze haar staan. Het is gewoon zo: zij zijn stom. De tijd is om en het pubermeisje pakt direct haar tas op om te gaan.
Ze vergeet te groeten, een afspraak te maken.
'Wat bedoel je?'
'Nou met wie je omgaat en over meedoen in gedrag en zo.' 'Heb jij daar een vraag over of een probleem mee?' 'Nee!' Dan zet het pubermeisje, op mijn verzoek, vier houten poppetjes neer op tafel. Ze stellen haarzelf en haar drie vriendinnen voor. Ze staan keurig naast elkaar en op volgorde van leeftijd, blijkt bij navragen. Zelf staat ze er stralend naar te kijken. Ja het zijn leuke meiden en wij hebben heel veel lol. Lachen en praten(te)veel in de klas.
De meisjes die er absoluut niet bij horen haalt ze met moeite uit de mand en zet ze snel en zonder aandacht een heel eind achter het vriendinnenstel. Jullie horen er niet bij en jullie zijn minder zijn woorden die ze zonder haperingen vlot kan uitspreken. "Ze horen er ook niet bij, zij zijn gewoon niet leuk, stom.' Na de mededeling dat ze in ieder geval wel bij de klas horen mag er eindelijk een pop een klein eindje vooruitschuiven op tafel. Maar nog ver achter de vriendinnenlinie laat ze haar staan. Het is gewoon zo: zij zijn stom. De tijd is om en het pubermeisje pakt direct haar tas op om te gaan.
Ze vergeet te groeten, een afspraak te maken.
Abonneren op:
Posts (Atom)
