De verkeerde richting

In elkaar gedoken en met de pet over zijn oren schuifelt de bejaarde achter zijn rollator de stoep op. Deze keer zwaait hij niet en roept ook niet over straat.
"Is hij hier? '
Het is de buurvrouw. Ze staat ineens in mijn kantoor. "Hij ging er een eind aan maken, zei hij maar ik stond nog even te telefoneren en nu is hij weg."
Ik sluit het huis af en net als ik op de fiets wil springen om aan de zoekactie te beginnen roept ze al dat haar echtgenoot terecht is.
In de verte schuifelt hij langzaam over straat deze kant op. Zijn zus loopt naast hem. Wij wachten om hem te verwelkomen.
"Ik ga er een eind aan maken,' zegt hij en maakt met zijn hand een snijbeweging langs zijn keel.
"Och waarom zou je dat doen? Dat moet je niet doen!' zijn de reacties van de wachtenden.
"Ik ga het toch doen, ik vind er niks meer aan, zegt hij moedeloos. Ik ga naar de Maas."
en dan volgt er spijtig achteraan,
" maar ik ben de verkeerde kant opgelopen.'