het doosje

''Het doosje is belangrijk anders ben jij DOOD!' zegt zoon tegen vader. ''Het is belangrijk dat het in het goede doosje terecht komt.'' Ze kijken mij aan. Ik ben namelijk van de doosjes. Een doosje hier- en een doosje daarvoor en als het kan bewaar ik die doosjes in een doos in een doos.
's Avonds laat rommelde ik gisteren door mijn doosjes. De blauwe van de geboortekaartjes sloeg ik deze keer over. Ik zocht in de sigaren doden-doos van opa en in tantes grijs gemarmerde kartonnen doos vol briefjes. In deze laatste doos bleef ik geïnteresseerd. De cijferlijst van mijn MULO diploma, lidmaatschap KNVB 1959 met foto, een halo en sorie mama briefje, geplundert staat er op een andere. Die vond ik lang geleden in plaats van snoepjes. Een aanvraag tot krijgen van verlof militaire dienst op 15 mei 1971 wegens het slagen van vriendin aan de pedag. academie, verlof werd toegestaan zonder bewijslast deze keer. Het 25 jarig huwelijksfeest van ouders moest wel bewezen worden. Feestgids en menu diner 1927 Anneke en Sjen, een brief van de gemeente Gennep: mishandeling muizen op de kermis. (het zal niet meer voorkomen)Het bewijs van mijn enige zwemproef in 1965. Er stond toen nog geen A of B op. Twee dia's van peuter dochtertje. Ik verdwijn al mijmerend in mijn doos.
Wat zocht ik nou? Wat was de rede van deze grootscheepse zoekactie?
Ik weet het niet.
Zo af en toe overkomt het mij.