Het gevoel

Nu weet ik het voor altijd.Ik weet hoeveel acht kuub zand is.Ik weet ook hoe het voelt om die berg weg te werken. Zandman was precies op het afgesproken tijdstip de kuub zand aan het lossen.Tien minuten later had ik een hoog 'Arnold gevoel'.Op mijn klompen stond ik deze enorme berg zwarte aarde weg te scheppen. Heijen sliep nog.De supermarkt werd start klaar gemaakt. De vogels floten hoog in de bomen en ik schepte en schepte maar door.
Nu heb ik een hoog oma gevoel. Langzaam, heel langzaam stap ik de straat over om een vergeten boodschap te doen. Voorzichtig met twee schrale grauwe vingers typ ik deze tekst. Er staat een plant klaar voor een jarige. Zo meteen sluit ik met plant aan bij de rij buurtbewoners, om naar de feesteling te gaan.Mijn nieuwe buurvrouw.
Zij heeft een eigen bedrijf. Elke dag vertrekt ze vroeg in de ochtend naar het land om dat te bewerken. Tegen zessen hoor ik de auto weer op het grint. Afgelopen week zag ik haar geconcentreerd en in een rap tempo, de ramen lappen. "Ik heb nu het hele huis goed schoon. Tijdens het asperge seizoen heb ik daar helemaal geen tijd meer voor." riep ze uit het raam naar mij.
Vandaag wordt zij vijfenzestig.