"Heleen ga eens recht staan en adem uit.Voel hier aan je hart. Voel je het?" Voorzichtig en heel zacht legt ze haar hand net boven mijn hart.Ik sta naast het bureau in mijn werkkamer.Wij zijn even groot.Zij is zwaarder dat heeft met haar Down syndroom te maken, vermoed ik.
"Als je danst moet je dat voelen. Je danst vanuit je hart."
Mijn leerling staat tegenover mij en legt haarfijn uit wat dansen is en wat je met je lichaam doet.
We hebben in mijn werkkamer gedanst na ons kopje thee met appelflap.Zij heeft iets te vieren. De vakantie is begonnen en morgen wordt ze zeventien.
"Heleen je moet het gewoon gaan doen.
Je moet je eerst thuis mooi opmaken, je haren,je ogen en ook sexy kijken."
Haar handen gaan met langzame sierlijke bewegingen om mijn aura heen.
"Je doet een mooie jurk aan...je man vindt dat ook fijn" zegt ze er zacht achteraan.
"Je moet met je lichaam bewegen. Met je heupen. Met je schouders en armen.
Voel, voel met je handen de lucht om je heen als je danst."
Ik luister, voel en zeg:"je hebt helemaal gelijk maarre ik durf niet!"
"Neem een vriendin mee," is haar advies.
"Heleen je doet het hoor!"
Dan stapt mijn leerlinge op om van vakantie en verjaardag te gaan genieten.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten