"Waarom staat er een standbeeld van een ijs, oma?" Dit was waarom vraag nummer 105 vandaag.
"Waarom oma? Waarom een standbeeld?" Ze blijft pardoes midden op het fietspad bij de staan.Ze bekijkt deze reuze ijsco. Voorzichtig alsof hij zou kunnen ontploffen gaat ze erheen en voelt langzaam met een handje. "Hij smelt niet. Hij is niet koud!!" Dan gaan de mensen misschien hier een ijsje kopen,zeg ik en wijs naar de snackbar achter mij. Haar ogen worden nog groter want haar blik valt op een standbeeld van een volle zak patates friet.
"Als ik goed gegeten heb dan mag ik hier wel een ijsje kopen, een met harde chocola." Dat lijkt mij een goed plan.
Dat goed gegeten laten we voor wat het is maar na de avondmaaltijd lopen wij er samen huppelend in de regen heen. Nadat het softijsje met harde chocolade vlokken twee keer is afgeknapt in een vastberaden kinderknuist,
mag het liggend in een plastic frietbakje,
mee naar huis.
woensdag 9 juli 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten