Aan alles is gedacht

'Hak al die bomen (monumentale) om,dan zijn die ook meteen opgeruimd en hebben de bewoners geen last meer. Geen last met het wegrijden vanaf hun opritten en ze hoeven meteen alle rotzooi van de bomen niet meer op te ruimen!" Zo, dat had hij eens even flink gezegd, die dikke jonge vader met een te klein petje op zijn kalend hoofd.
"Wat? Willen ze haagjes tussen de weg en het voetpad aanleggen! Daar blijven alle limonade blikjes en het ander vuil in hangen.Dat is nu al. Wat een rotzooi overal.Weg ermee. Gewoon gras of nee nog beter, tegels. Overal tegels dan heb je die knoei niet." Instemmend gemompel rolt door de donkere dorps zaal.
De voorlichters van Het plan mbt reconstructie van de Hoofdstraat hebben het er moeilijk mee.De bushalte wordt verplaatst.Nu ben ik een en al oor.Had net vandaag de bus gemist en een half uur bij de halte moeten wachten.Er zat niets anders op want op mijn opgestoken duim reageerde niemand. Te oud?
De bushalte komt binnenkort naar mij toe en het is dan onmogelijk om nog ooit de bus te missen.Ook het zorgcentrum komt naar mij toe. Het lijkt er zelfs op dat onze woning in het zorgplan is opgenomen.Aan alles is gedacht.
Als ik naar huis loop bekijk ik de straat, het groen en de prachtige bomen die steeds weer weelderig de seizoenen aangeven.Ik zie een leeg colablikje in mijn voortuin en ben van plan dat binnenkort eens op te ruimen.