Ik wil naar huis.

"Hou je bek, hoer! Ik wil naar huis!Ik heb niks gedaan.Kut meester!!" In een adem rollen deze woorden in een vaartje en met veel kabaal door de lege gang van de school.Dan stampen er voeten ritmisch tegen de deur, tegen de muur. "Kut meester!" Weer een stamp.Het meisje ligt languit op de grond voor haar klas. "Ik wil naar hui-uis," klinkt het klagend. "...naar hui-ui-uis...Ik heb niks gedaan. Ik wil naar mama. Mama-a-a. Mama-a-a ik wil naar hui-uis." Steeds zachter en zachter hoor ik haar om mama jammeren.Ze ligt nu op haar buik midden in de gang.Ineens een harde opleving: "Ik -wil- naar- huis!" en dan is het stil. Een grote puber komt zwijgend met schuddend lijf voorbij en verdwijnt om de hoek. Een harde boer geeft aan dat zij er nog is. Plots een vermanend woordje leerkracht en:..."je mama is er niet. Hoor je dat in je hoofd? Jouw mama is er niet. Vraag maar aan T." T’s lijf staat nu stil.Hij is er ook nog.Vanuit een hoek kijkt hij bezorgd toe. "Haar mama is er niet. Dat zit allemaal in haar hoofd," legt de meester hem uit. "Broek, pis, bek dicht. Dan vermoord ik jou!"reageert het meisje boos.
Als ik om half een in het fietsenhok sta zie ik haar weer, nu samen met haar moeder. Ze kijkt mij rustig en wat nieuwsgierig aan.Ik zie herkenning. Dan stapt ze samen met haar moeder op de lange dubbele fiets en rijden ze weg van school.
Het is woensdag en vanmiddag is ze vrij.