'Ik moet eens met jouw praten over keuzes maken, zegt mama.'
'Wat bedoel je?'
'Nou met wie je omgaat en over meedoen in gedrag en zo.' 'Heb jij daar een vraag over of een probleem mee?' 'Nee!' Dan zet het pubermeisje, op mijn verzoek, vier houten poppetjes neer op tafel. Ze stellen haarzelf en haar drie vriendinnen voor. Ze staan keurig naast elkaar en op volgorde van leeftijd, blijkt bij navragen. Zelf staat ze er stralend naar te kijken. Ja het zijn leuke meiden en wij hebben heel veel lol. Lachen en praten(te)veel in de klas.
De meisjes die er absoluut niet bij horen haalt ze met moeite uit de mand en zet ze snel en zonder aandacht een heel eind achter het vriendinnenstel. Jullie horen er niet bij en jullie zijn minder zijn woorden die ze zonder haperingen vlot kan uitspreken. "Ze horen er ook niet bij, zij zijn gewoon niet leuk, stom.' Na de mededeling dat ze in ieder geval wel bij de klas horen mag er eindelijk een pop een klein eindje vooruitschuiven op tafel. Maar nog ver achter de vriendinnenlinie laat ze haar staan. Het is gewoon zo: zij zijn stom. De tijd is om en het pubermeisje pakt direct haar tas op om te gaan.
Ze vergeet te groeten, een afspraak te maken.
dinsdag 10 juni 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten