Niet open doen!

'Wij doen deze wijk.' 'Horen zij ook bij ons?' 'Ja.''Wij doen deze wijk. Dit is het begin en jullie pakken je step maar.'Ik hoor kleppen schuiven en dichtslaan.Stiekempjes gluur ik door de bladeren van de klimop de straat over.Een man met een papier staat naast een rode bestelauto op de parkeerplaats.'Niet verder dan twee huizen,' zegt hij waarschuwend tegen een meisje van een jaar of tien met een strakke lange paardenstaart.Het wordt weer stil in de buurt.Op de achtergrond een mannenstem:'doe mar ru..stig an.'Dit zijn ze niet.Ik wacht af in de schaduw van mijn tuin.Twee kibbelende peuters."Nu gaan ze naar binnen! Jullie fietsjes gaan nu allebei naar binnen.'zegt een buuroma met gezag tegen de kleintjes. Ook de peuters verdwijnen, protesterend, uit mijn geluidsveld. Het blijft verder stil op de vogels na.Dan loopt iemand voorbij met een duidelijke en stevige pas.Ik ben vast van plan om niet open te doen als er aangebeld wordt.Ik zal dat niet doen.Het blijft stil.'Heb jij Jehova's in de straat gezien?' vraag ik aan P als hij thuis komt na zijn wandelingetje met de hond.'Ik zie altijd Jehova's en je moet dan niet open doen,'is zijn snelle antwoord.
Er valt een reclamefolder door de brievenbus op de voordeur mat.